Mw. S. StH. te N. schrijft:

December 2008 liet ik zowel onder als boven een prothese plaatsen. Het trekken van al mijn tanden en het plaatsen van de protheses verliepen eigenlijk zonder problemen en ik herstelde snel. Al snel kwam ik erachter dat mijn kaak te snel slonk waardoor mijn gebit los kwam te zitten. De kukident was niet aan te slepen, en er gingen bijna 2 tubes per week door. Na elk glas drinken of hap eten zaten ze weer los. ( een regelrechte ramp) want ik wilde niet eens meer uit eten gaan met mijn man of nam nooit een hapje of drankje op een feestje. Alles draaide om mijn gebit.

In Augustus kon ik naar een tandarts die dichterbij was. Hij vertelde mij dat er implantaten voor een klikgebit geplaatst konden worden. Van mijn verzekering kreeg ik toestemming voor 4 implantaten en er werd meteen een datum geprikt. 26 oktober 2009 om 10:30 uur.....de behandeling zou 1,5 uur duren. De verdovingen deden goed hun werk en het verliep in het beging gladjes totdat aan de rechter kant bleek dat er te weinig bot over bleef. Daar hebben ze letterlijk en figuurlijk een extra wand aangebracht voor versterking van de dijk zullen we maar zeggen. Dat verliep allemaal goed. De laatste schroef ( nummer 4 ) werd geplaatst....... Bij de laatste slagen die hij moest draaien.....brak de schroef af !!!!! Ik dacht dat mijn kaak in tweeën brak. Ook de tandarts schrok zich werkelijk dood....DIT HEB IK NOG NOOIT MEE GEMAAKT !! riep hij hard. Jawel je leest het goed, “ik bleek namelijk pas de 3e in Nederland te zijn bij wie dit is gebeurd”. Hij moest gewoon bellen met een arts die het ook had gehad om te vragen hoe hij die implantaat eruit moest krijgen. Zelfs het gereedschap ging stuk in de pogingen van los draaien.

Eén ding is ZEKER ..vast zit ook echt vast !! Niks lukte. Na een half uur gevochten te hebben heeft hij aan de zijkant naast het implantaat geboord om het gat groter te maken zodat hij toen wel meer ruimte en grip had om hem eruit te halen. 3 implantaten zitten er nu in en de laatste kan misschien pas over 2 maanden geplaatst worden omdat het bot op die plek eerst weer moet genezen. Ik moet toegeven, ik baal als een stekker met echt heel veel pijn alsof mijn kaak is verbrijzeld op die plek, maar dit is pure onmacht! Hier kan niemand wat aan doen. Ook de tandarts niet! Het spreekwoord klopt weer, “wie mooi wil zijn moet pijn lijden”. Heb uiteindelijk 2 uur op die stoel gezeten. Ik ga maar weer proberen te slapen want dan voel ik er het minst van.